Όταν ήμουν παιδί, δεν μου άρεσαν καθόλου τα παραμύθια, αλλά παρόλα αυτά όλοι γύρω μου μιλούσαν για φανταστικούς ήρωες. Ο μπαμπάς μου ήταν ο μόνος που μου μιλούσε για τα πράγματα ως έχουν. Μου έλεγε την αλήθεια και δεν χρησιμοποιούσε μεταφορική γλώσσα σε εμένα. Μου έλεγε πάντα για την κακία που υπάρχει στον κόσμο και με είχε ενημερώσει ακόμα και για τον θάνατο. Δεν ωραιοποιούσε τις καταστάσεις ούτε μου έκρυβε λόγια. Τώρα αισθάνομαι πιο δυνατός, διότι ο πατέρας μου με προετοίμαζε από μικρό για τη ζωή έξω στον κόσμο.
Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο του σχολείου μας! Το παρόν ιστολόγιο απευθύνεται στα μέλη της σχολικής κοινότητας του Γυμνασίου-Λυκείου της Σχολής Ξενοπούλου. Μέσα από αυτόν τον διαδικτυακό χώρο δίνεται η ευκαιρία σε όλους να αναρτήσουν κείμενα, εικόνες και ήχους, για να εκφράσουν ελεύθερα τις σκέψεις, τις απόψεις και τους προβληματισμούς τους. Ελάτε, λοιπόν, να δημοσιεύσουμε και να οικοδομήσουμε το μέλλον έτσι όπως το οραματιζόμαστε!
Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2025
Ο πατέρας μου (από τον μαθητή Παρέν Καρενιάν)
Ο πόλεμος (από τον μαθητή Ευάγγελο Στεφανάκη)
Με αφορμή τον πόλεμο που ξέσπασε στη Μέση Ανατολή θα ήθελα να μεταφέρω κάποιες από τις σκέψεις μου στο χαρτί. Παρακολουθώντας με κομμένη αν...
-
Α. Καραθανάση Σκιά στο νερό η μνήμη ξεθωριάζει σιωπή ανθίζει. Δ. Ρωμανός Πρωινή αυγή στάζει δροσιά στο φύλλο αρχή της μέρας. Α. Αποστολ...
-
Τα λουλούδια της Χιροσίμα .... Το 1945 σημαδεύτηκε από ένα φριχτό γεγονός. Εκείνη η μέρα, στις 6 Αυγούστου, άφησε ανεξίτηλα τραύματα σε αμ...
-
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη Αναφορά στον Γκρέκο (1961) Σώπα, δάσκαλε… Ώρες μας έπαιρνε ο δάσκαλος τ΄ αυτιά π...