Αν ήξεραν οι γύρω μου
τι θέλω στη ζωή μου,
ίσως όλα να πήγαιναν καλύτερα
στον κόσμο αυτόν που ζω.
Ίσως να ήμουν πιο ήρεμη
χωρίς έναν κόμπο στον λαιμό.
Όμως παλεύω μόνη μου
να βρω τη λύση σε όλα
δίχως μία βοήθεια
χαμένη μες στο χάος.
Κανείς δεν είναι δίπλα μου
το χέρι να μου δίνει
κι εγώ μέσα σε κύματα
πνίγομαι και πέφτω.
Πόσο πολύ θα ήθελα
να είχα μια παρέα
τις σκέψεις μου να διάβαζε
να με καταλαβαίνει
να με σηκώνει όρθια
και δυνατά να λέει:
"προχώρα, μπορείς"!
