Μεγάλοι είναι αυτοί, δεν λένε την αλήθεια,
μα εγώ μικρό παιδί ακούω παραμύθια.
Μύθους γεμάτους ξωτικά, νεράιδες και Κενταύρους,
μονάχα αυτά τα θαυμαστά μας πείθουν πως υπάρχουν.
Μα τώρα πια κουράστηκα να ακούω τα ψέματά σας,
το πέπλο αφαιρέστε μου να δω κατάματά σας.
Μην κρύβετε τον κόσμο μας σε λόγια στολισμένα,
γιατί έφτασε η ώρα πια να υποδεχτείτε εμένα.
